U bent nu op deze pagina:/Klantervaringen
Klantervaringen 2017-08-23T19:33:47+00:00

Mijn zus Hanna en ik, Loes Teunissen-Zimmerman, Bunnik 2016

Klantervaringen

 

Loes Teunissen-Zimmerman (1939) schreef de familiegeschiedenis Mijn zus Hanna en ik. Waarom koos zij voor een manuscript bespreking met Nynke Feenstra en wat heeft Loes er aan gehad?

‘Toen ik al aardig gevorderd was met mijn familiegeschiedenis leek het mij aardig om er een boekuitgave in eigen beheer van te maken. Ik wilde daarom graag een kritische blik op mijn schrijfsels, niet van de familie maar van een professional. Ook minder ingewijden zouden mijn boek boeiend moeten vinden. De begeleiding vond ik bij Nynke Feenstra. Ze las mijn verhaal en voorzag het van veel aantekeningen. Daarna sprak ik die met haar door.

Kritiek en lof wisselden elkaar af bij haar opmerkingen. Bij sommige stukken die ik geschreven had was er toelichting nodig voor niet-familieleden, andere waren weer te gedetailleerd.

Belangrijke suggesties lagen op het gebied van de structuur van het boek. Dan ging het er om, om een stuk tekst verderop te plaatsen of naar voren te halen naar het begin van het boek.

Doel van Nynke en mij was er een mooi geheel van te maken. Het bleef wel mijn eigen verhaal, niet alle suggesties volgde ik op. Een belangrijk advies was om wat meer gevoel toe te laten in de tekst. Dat advies probeerde ik op te volgen, het bevorderde mijn plezier in het schrijven en was een belangrijk leermoment voor mij.’

Reactie van Nynke Feenstra op het boek Mijn zus Hanna en ik:

Toen ik het manuscript doornam, zag ik meteen dat Loes Teunissen-Zimmerman goed kan schrijven. Door te kiezen voor de relatie met haar acht jaar oudere zus, gaf ze focus aan de familiegeschiedenis en dat werkt goed. Andere familieleden komen wel aan bod, maar zijn ondergeschikt aan het verhaal. Hanna is vijf jaar lang enigst kind en krijgt van haar ouders een weldoordachte opvoeding. Haar vader en moeder zijn al vanaf de jaren dertig overtuigd vegetariër en pacifist, ze verkopen drogisterijartikelen in een fotozaak in Heerde. Als er kort na elkaar twee zusjes en een broertje worden geboren, wordt de opvoeding losser en gaat tussen de bedrijven door. Loes Zimmerman beschrijft hoe de tijdgeest van invloed is op de opvoeding en de levenswandel van de twee zussen. De oudere Hanna kiest ondanks haar eigenzinnige karakter al vroeg voor trouwen en het moederschap en gooit later, in de jaren zeventig, het roer totaal om. Ze gaat scheiden, doet de studie pedagogiek/ andragogie en krijgt een goede baan als studentenpsycholoog. Het leven van Loes lijkt moderner: eerst studeren en ontdekken wat het leven te bieden heeft, dan kinderen, waarbij ze het moederschap combineert met een parttime baan. Mijn zus Hanna en ik is een liefdevol en kleurrijk portret geworden. Wat mij ook erg aansprak in het boek is de rake beschrijving van het milieu waarin de zussen opgroeien. Vader en moeder waren te kunstzinnig en te intellectueel voor de middenstand en hoorden ook niet bij de betere kringen van de notaris, de dokter en de dominee. Loes Zimmerman heeft het boek door een vormgever laten opmaken en voorzien van goede foto’s op dik papier laten drukken. Wie het boek wil lezen, kan contact opnemen.